توسط : ایمپلنت اندواستیل یکی از پرکاربردترین و مؤثرترین روشهای کاشت دندان در دندانپزشکی مدرن است که با قرارگیری مستقیم در استخوان فک، جایگزین پایدار و طبیعی برای دندانهای ازدسترفته است. این نوع ایمپلنت به دلیل شباهت زیاد به ریشه طبیعی دندان و دوام طولانیمدت، انتخاب بسیاری از متخصصان و بیماران به شمار میرود.
در کلینیک دندانپزشکی دکتر حقانی، ایمپلنت اندواستیل با بهرهگیری از تجهیزات پیشرفته، تکنیکهای نوین جراحی و مواد باکیفیت انجام میشود تا علاوه بر بازگرداندن عملکرد طبیعی دندانها، زیبایی لبخند بیماران نیز تضمین گردد. اگر به دنبال راهکاری مطمئن برای جایگزینی دندانهای از دسترفته خود هستید، آشنایی با مزایا و مراحل ایمپلنت اندواستیل میتواند بهترین نقطه شروع باشد.
معرفی ایمپلنت اندواستیل
ایمپلنت دندان اندواستیل یا همان ایمپلنت درونی، یکی از پرکاربردترین و مطمئنترین روشهای جایگزینی دندان در دنیای دندانپزشکی مدرن به شمار میآید. این نوع ایمپلنت به دلیل ساختار ویژه و عملکرد مشابه با ریشه طبیعی دندان، توانسته اعتماد بسیاری از بیماران و متخصصان را جلب کند.
ایمپلنت اندواستیل از سه بخش اصلی تشکیل شده است.
- پایه یا فیکسچر که به شکل پیچ طراحی شده و درون استخوان فک قرار میگیرد تا همچون ریشهای محکم عمل کند.
- اباتمنت که نقش واسطه را ایفا کرده و پایه را به تاج یا دندان مصنوعی متصل میسازد.
- تاج یا همان پروتز دندان که بخش قابل مشاهده بوده و ظاهر دندان طبیعی را بازسازی میکند.
جنس تمام این بخشها، به ویژه پایه و اباتمنت، از تیتانیوم با گرید جراحی است. تیتانیوم به دلیل خاصیت زیستسازگاری بالا و توانایی ادغام با استخوان فک (فرایندی که به آن استئواینتگریشن گفته میشود)، بهترین ماده برای ساخت ایمپلنت محسوب میشود. این ویژگی باعث میشود ایمپلنت اندواستیل دوام و استحکام فوقالعادهای داشته باشد و بیمار بدون نگرانی بتواند از آن همانند دندانهای طبیعی خود استفاده کند.
ایمپلنتهای اندواستیل علاوه بر ایجاد زیبایی لبخند و بازگرداندن عملکرد طبیعی دندان، مزایای دیگری نیز دارند. این ایمپلنتها برخلاف پروتزهای متحرک، به هیچگونه چسب یا نگهدارنده خارجی نیاز ندارند و حس راحتی و ثبات بیشتری را برای بیمار فراهم میکنند. همچنین در مقایسه با بریجها، نیاز به تراش یا آسیب به دندانهای سالم اطراف وجود ندارد.
بنابراین این روش نهتنها راهکاری دائمیتر محسوب میشود بلکه به سلامت سایر دندانها و بافتهای دهان نیز کمک میکند. در کلینیک دندانپزشکی دکتر حقانی، ایمپلنت اندواستیل با بهرهگیری از جدیدترین تکنیکها و تجهیزات روز دنیا انجام میشود.
متخصصان این مرکز با بررسی دقیق شرایط دهان و استخوان فک بیمار، بهترین نوع درمان را انتخاب کرده و با اجرای جراحی دندان به صورت دقیق، لبخندی سالم و بدون درد را به بیماران هدیه میدهند. به همین دلیل، ایمپلنت اندواستیل نهتنها یک راهکار جایگزینی دندان بلکه یک سرمایهگذاری بلندمدت برای حفظ زیبایی دندان و سلامت دهان و دندان به شمار میرود.
مقالات دیگر: ایمپلنت فول فک
مقایسه ایمپلنت اندواستیل با ایمپلنت ساب پریوستئال
ایمپلنتهای دندانی به دو نوع اصلی اندواستیل و ساب پریوستئال تقسیم میشوند که هرکدام کاربردها و ویژگیهای خاص خود را دارند. شناخت تفاوتهای این دو روش به بیماران کمک میکند تا انتخاب آگاهانهتری داشته باشند و دندانپزشک نیز بتواند با توجه به شرایط فکی و دهانی، بهترین گزینه را پیشنهاد دهد.
ایمپلنت اندواستیل رایجترین نوع ایمپلنت دندانی است که درون استخوان فک قرار میگیرد. در این روش، پایهای فلزی از جنس تیتانیوم به شکل پیچ یا استوانه در استخوان تعبیه میشود و پس از طی فرآیند جوش خوردن با استخوان (استئواینتگریشن)، بهعنوان ریشه مصنوعی عمل میکند. سپس اباتمنت و تاج روی آن نصب میشود.
این نوع ایمپلنتها به دلیل استحکام بالا، دوام طولانی و شباهت عملکردی زیاد به دندان طبیعی، بیشترین میزان استفاده را دارند. اندواستیل برای بیمارانی مناسب است که تراکم و سلامت استخوان کافی دارند و میتوانند بهخوبی از ایمپلنت پشتیبانی کنند.
در مقابل، ایمپلنت ساب پریوستئال روی استخوان فک و زیر بافت لثه قرار میگیرد، نه درون استخوان. این روش بیشتر برای افرادی کاربرد دارد که استخوان کافی یا شرایط مناسب برای کاشت اندواستیل ندارند و تمایل یا امکان انجام جراحیهای پیوند استخوان برایشان وجود ندارد. در این نوع ایمپلنت، چارچوب فلزی روی استخوان قرار میگیرد و پایههای آن از لثه بیرون میآید تا تاج دندان روی آن نصب شود. اگرچه ساب پریوستئال کمتر رایج است، اما برای بیمارانی با تحلیل شدید استخوان گزینهای کارآمد محسوب میشود.
از نظر مزایا، اندواستیل ماندگاری بیشتری دارد، جویدن و تکلم طبیعیتری را فراهم میکند و ظاهر آن کاملاً مشابه دندان واقعی است. اما ساب پریوستئال به جراحی کمتری نیاز دارد، زمان بهبودی کوتاهتری دارد و برای بیماران با استخوان ضعیف یا محدود مناسبتر است. از نظر معایب نیز اندواستیل ممکن است برای افرادی با مشکلات استخوانی گزینه سختی باشد، در حالیکه ساب پریوستئال به دلیل قرارگیری روی استخوان، استحکام کمتری دارد و احتمال جابهجایی یا شکست آن بیشتر است.
در مجموع، اگر استخوان فک سالم و کافی باشد، ایمپلنت اندواستیل بهترین انتخاب به شمار میرود. اما در شرایطی که بیمار تراکم استخوانی کافی ندارد و نمیخواهد جراحی بازسازی انجام دهد، ایمپلنت ساب پریوستئال میتواند جایگزین مناسبی باشد.
بهترین کاندید ایمپلنت اندواستیل
در جلسه مشاوره اولیه، دندانپزشک با بررسی دقیق شرایط دهان و سلامت عمومی بدن شما مشخص میکند که آیا کاندیدای مناسبی برای جراحی ایمپلنت دندان هستید یا خیر. در همین مرحله، بر اساس وضعیت فک، لثه و نیاز درمانی، تعیین میشود که آیا ایمپلنت اندواستیل بهترین گزینه برای شما خواهد بود یا باید روش دیگری انتخاب شود.برای آنکه فردی گزینه ایدهآلی برای ایمپلنت اندواستیل محسوب شود، معیارهای مختلفی در نظر گرفته میشود.
مهمترین آنها شامل داشتن سلامت عمومی مطلوب و نبود بیماریهای مزمن کنترلنشده است. همچنین سلامت دهان و دندان اهمیت زیادی دارد؛ بهویژه اینکه بافت لثه باید سالم و عاری از عفونت یا بیماری پریودنتال باشد.
وجود استخوان کافی در فک یکی از اصلیترین شرایط موفقیت ایمپلنت اندواستیل است، زیرا پایه ایمپلنت باید درون استخوان جای گیرد و بتواند بهخوبی با آن جوش بخورد. علاوه بر این، فرد باید فک کاملاً رشد یافته داشته باشد تا از تغییرات ساختاری آینده جلوگیری شود. بیمارانی که به دلیل شرایط خاص قادر به استفاده از پروتزهای متحرک نیستند، اغلب کاندیدای مناسبی برای این روش محسوب میشوند.
از سوی دیگر، افرادی که دچار بیماریهای زمینهای کنترلنشده مانند دیابت شدید یا مشکلات سیستم ایمنی هستند، یا عادات پرخطری مثل سیگار کشیدن دارند، ممکن است گزینه مناسبی برای ایمپلنت نباشند مگر اینکه شرایطشان ابتدا تحت کنترل قرار گیرد.
به طور کلی، انتخاب ایمپلنت اندواستیل به ارزیابی همهجانبه دندانپزشک بستگی دارد و رعایت این معیارها میتواند شانس موفقیت درمان را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
جایگزین ایمپلنت اندواستیل چیست؟
جایگزینهای ایمپلنت اندواستیل بسته به شرایط استخوان فک، سلامت لثهها و وضعیت کلی بیمار متفاوت هستند. اگر فرد به دلایلی نتواند از ایمپلنت اندواستیل استفاده کند، دندانپزشک ممکن است گزینههای زیر را پیشنهاد دهد:
ایمپلنت سابپریوستئال: این نوع ایمپلنت روی استخوان فک و زیر بافت لثه قرار میگیرد. برای بیمارانی مناسب است که تراکم یا ارتفاع استخوان کافی برای کاشت اندواستیل ندارند و تمایلی به پیوند استخوان نیز ندارند.
بریجهای دندانی ثابت: در این روش دندانهای کناری بهعنوان پایه استفاده میشوند و یک دندان مصنوعی به آنها متصل میشود. این گزینه جایگزینی سریعتر از ایمپلنت است اما به تراش دندانهای سالم مجاور نیاز دارد.
- پروتزهای متحرک (دستدندان کامل یا پارسیل): پروتزهای متحرک روی لثه قرار میگیرند و برای افرادی که به دلیل شرایط سلامتی یا محدودیت مالی نمیتوانند ایمپلنت انجام دهند، کاربرد دارند. با این حال، ثبات و راحتی آنها به اندازه ایمپلنت نیست.
- پیوند استخوان و سپس ایمپلنت اندواستیل: برای بیمارانی که تراکم استخوان کافی ندارند، میتوان ابتدا عمل پیوند استخوان یا لیفت سینوس انجام داد و بعد از ترمیم استخوان، ایمپلنت اندواستیل کاشت. این روش زمانبر است ولی نتیجهای پایدار ارائه میدهد.
- بریجهای متکی بر ایمپلنت (بهجای یک ایمپلنت برای هر دندان): در مواردی که چند دندان از دست رفته باشد، دندانپزشک میتواند تعداد کمتری ایمپلنت قرار داده و بریج پروتزی روی آن نصب کند. این راهکار هزینه و زمان درمان را کاهش میدهد.
در نهایت، انتخاب بهترین جایگزین به شرایط فک، سلامت عمومی، خواستههای زیبایی و بودجه بیمار بستگی دارد. دندانپزشک پس از بررسی دقیق میتواند مناسبترین گزینه را برای بازگرداندن عملکرد دهان و لبخندی طبیعی پیشنهاد کند.
