ایمپلنتهای دندانی امروزه بهعنوان یکی از اصلیترین روشها برای جایگزینی دندانهای از دست رفته شناخته میشوند و طراحیهای مختلفی دارند. یکی از پرکاربردترین این طراحیها، ایمپلنت با اتصال ششضلعی داخلی یا همان اتصال نری است. در این نوع ایمپلنت، داخل پایه یا فیکسچر ایمپلنت یک شیار ششضلعی وجود دارد که امکان قرارگیری دقیق و محکم اباتمنت یا اجزای پروتزی را فراهم میکند. طراحی ششضلعی داخلی باعث میشود که نیروهای وارد شده به ایمپلنت بهطور متعادلتر منتقل شود و همچنین ثبات و پایداری طولانیمدت پروتز دندانی افزایش یابد.
این نوع اتصال به دلیل ویژگیهای فنی خود در بسیاری از برندهای معتبر ایمپلنت دندان بهکار گرفته میشود و دندانپزشکان از آن برای بهبود نتیجه درمان و افزایش رضایت بیماران استفاده میکنند. علاوه بر این، اتصال ششضلعی داخلی بهگونهای طراحی شده است که خطر شل شدن اجزای پروتزی را کاهش میدهد و احتمال آسیب به استخوان اطراف ایمپلنت کمتر میشود.
بسیاری از بیماران هنگام انتخاب ایمپلنت به دنبال گزینهای هستند که ماندگاری بالایی داشته باشد و مشکلاتی مثل لق شدن پروتز یا شکستگی کمتر در آن دیده شود، بنابراین ایمپلنتهای ششضلعی داخلی یک انتخاب ایدهآل برای این گروه از بیماران محسوب میشوند. با توجه به اینکه طراحی و نوع اتصال یکی از مهمترین عوامل موفقیت ایمپلنت است، این مدل توانسته جایگاه ویژهای در درمانهای ایمپلنتولوژی پیدا کند.
تاریخچه و پیدایش اتصال ششضلعی داخلی
طراحی ایمپلنتهای دندان در طول چند دهه گذشته تحولات زیادی داشته است و یکی از مهمترین نوآوریها در این زمینه، معرفی اتصال ششضلعی داخلی بود. در سالهای ابتدایی استفاده از ایمپلنت، اغلب طراحیها به صورت ششضلعی خارجی انجام میشد که در آن قسمت بیرونی فیکسچر دارای برجستگی ششضلعی بود و اباتمنت روی آن قرار میگرفت. با وجود اینکه این طراحی در زمان خود مفید بود، اما مشکلاتی مثل شل شدن پیچ، شکستگی اباتمنت و ایجاد فشار نامتعادل روی استخوان اطراف ایمپلنت باعث شد که متخصصان به دنبال روشهای بهتر باشند.
در دهه ۱۹۸۰ میلادی، برخی کمپانیهای پیشرو در حوزه دندانپزشکی ایده ششضلعی داخلی را مطرح کردند. در این روش، به جای بیرونزدگی در سطح خارجی، شیار ششضلعی در داخل ایمپلنت تعبیه شد و اباتمنت به صورت نری درون آن قرار گرفت. این نوآوری باعث شد تا اتصال بین اباتمنت و فیکسچر بسیار محکمتر شود و مشکلات طراحیهای قبلی به میزان زیادی کاهش یابد.
پس از معرفی این تکنیک، بسیاری از شرکتهای بزرگ تولیدکننده ایمپلنت از جمله نوبل بایوکر، استرا و اشترومن این طراحی را در محصولات خود به کار گرفتند و به مرور زمان تبدیل به یک استاندارد جهانی در ایمپلنتولوژی شد. امروزه اتصال ششضلعی داخلی نه تنها در درمانهای معمولی بلکه در موارد پیچیده جراحی فک و بازسازی استخوان هم مورد استفاده قرار میگیرد و یکی از مهمترین دلایل موفقیت درمانهای ایمپلنتی به شمار میآید.
مقالات دیگر: ایمپلنت با اتصال ششضلعی خارجی (نری)
ویژگیهای طراحی اتصال ششضلعی داخلی
اتصال ششضلعی داخلی دارای ویژگیهای خاصی است که آن را از سایر انواع اتصال متمایز میکند. اولین ویژگی مهم این طراحی، قرارگیری شیار ششضلعی در داخل فیکسچر است که باعث افزایش دقت در جایگذاری اباتمنت میشود. این ساختار به دندانپزشک کمک میکند تا اباتمنت دقیقا در موقعیت درست و بدون حرکت اضافی نصب شود. دومین ویژگی، افزایش پایداری مکانیکی است.
چون اباتمنت به صورت نری درون شیار داخلی قرار میگیرد، امکان چرخش و لق شدن به حداقل میرسد. همچنین این اتصال موجب توزیع یکنواخت نیروهای فیزیکی و بایت روی سطح ایمپلنت میشود و از تمرکز فشار در یک نقطه جلوگیری میکند. یکی دیگر از ویژگیهای مهم این طراحی، سهولت در استفاده برای دندانپزشک است. به دلیل دقت بالا، اتصال و جداسازی اباتمنت از فیکسچر بسیار راحتتر انجام میشود. از طرف دیگر، وجود شیار داخلی باعث میشود که پیچ اباتمنت در برابر نیروهای جویدن استحکام بیشتری داشته باشد و احتمال شکستگی یا شل شدن کمتر شود.
همینطور این طراحی از نظر زیباشناسی دندان هم مزایای خاصی دارد، زیرا اتصال در سطح داخلی فیکسچر قرار دارد و نمای بیرونی دندان مصنوعی طبیعیتر به نظر میرسد. به طور کلی میتوان گفت که طراحی ششضلعی داخلی ترکیبی از دقت، پایداری و زیبایی را فراهم کرده و همین ویژگیها باعث شده تا بسیاری از دندانپزشکان این مدل را به سایر انواع اتصال ترجیح دهند.

ایمپلنت با اتصال ششضلعی داخلی
ایمپلنت با اتصال ششضلعی داخلی یکی از طراحیهای رایج در ایمپلنتهای دندانی است که در آن قسمت داخلی فیکسچر دارای شکلی ششضلعی است که اباتمنت درون آن قرار میگیرد. این اتصال باعث میشود که اباتمنت به طور محکم و دقیق به فیکسچر متصل شود و از حرکت یا چرخش غیرمطلوب جلوگیری کند. این نوع طراحی به افزایش پایداری مکانیکی ایمپلنت کمک میکند و باعث توزیع بهتر نیروها هنگام جویدن میشود که فشار کمتری به استخوان اطراف وارد میآید.اتصال ششضلعی داخلی همچنین امکان قرارگیری دقیق اباتمنت را فراهم میکند و نصب پروتز را آسانتر میسازد.
علاوه بر این، به دلیل استحکام بالای این اتصال، احتمال جدا شدن قطعات کمتر است و دوام درمان افزایش مییابد. این نوع اتصال بهخصوص در مواردی که نیاز به ثبات و دقت زیاد باشد، کاربرد فراوانی دارد و توسط بسیاری از شرکتهای سازنده ایمپلنت استفاده میشود.از طرفی، این اتصال ممکن است در مواردی که تغییر زاویه اباتمنت لازم است محدودیتهایی داشته باشد.
همچنین به دلیل وجود شکاف بین فیکسچر و اباتمنت، رعایت بهداشت دقیق و استفاده از قطعات با کیفیت اهمیت زیادی دارد تا از نفوذ باکتریها و مشکلات احتمالی جلوگیری شود. در کل، اتصال ششضلعی داخلی یک روش مطمئن و کارآمد برای ایجاد ثبات و استحکام ایمپلنت محسوب میشود که نقش مهمی در موفقیت درمان ایفا میکند.

نتیجهگیری
ایمپلنت با اتصال ششضلعی داخلی (نری) یکی از ساختارهای پرکاربرد و مؤثر در طراحی سیستمهای ایمپلنت دندانی است که نقش مهمی در موفقیت درمانهای پروتزی ایفا میکند. این نوع اتصال با بهرهگیری از هندسه ششضلعی درون فیکسچر، امکان جایگذاری دقیق و پایدار اباتمنت را فراهم میسازد و از چرخش یا جابجایی ناخواسته اجزای پروتز جلوگیری میکند.
در نتیجه، این طراحی باعث افزایش ثبات مکانیکی، کاهش میکرومووشن و بهبود توزیع نیروهای اکلوزال میشود که در بلندمدت به حفظ سلامت استخوان اطراف ایمپلنت کمک میکند. همچنین، اتصال نری ششضلعی داخلی به دلیل ساختار ساده و قابل پیشبینی، فرآیند نصب و تنظیم پروتز را برای دندانپزشک آسانتر میسازد و احتمال خطا را کاهش میدهد.
از نظر سازگاری، این نوع اتصال در بسیاری از برندهای معتبر ایمپلنت مورد استفاده قرار میگیرد و امکان استفاده از قطعات جایگزین یا سفارشی را فراهم میسازد. با این حال، باید توجه داشت که در برخی موارد خاص، مانند نیاز به زاویهدار بودن اباتمنت یا کنترل دقیقتر نفوذ میکروبی، ممکن است محدودیتهایی وجود داشته باشد که انتخاب نوع اتصال را تحت تأثیر قرار دهد.
در مجموع، اتصال ششضلعی داخلی (نری) با فراهمسازی ترکیبی از دقت، پایداری و سهولت در اجرا، گزینهای قابل اعتماد برای درمانهای ایمپلنتولوژی محسوب میشود. انتخاب این نوع اتصال در کنار رعایت اصول جراحی، پروتزی و بهداشتی، میتواند به دستیابی به نتایج درمانی موفق و پایدار در بیماران کمک کند.


